Μελάνωμα

Το μελάνωμα είναι δυνατόν να εμφανιστεί είτε σε προϋπάρχοντα σπίλο (ελιά), αλλά μπορεί να εμφανιστεί και de novo, δηλαδή σε περιοχή που πριν ήταν υγιής. Συχνότερα εμφανίζεται σε περιοχές που έχουν χρόνια έκθεση στον ήλιο, ωστόσο είναι δυνατόν να εμφανιστούν και σε μη εκτεθειμένες περιοχές, όπως παλάμες, πέλματα και περίνεο.

 
Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη μελανώματος;

- Ανοιχτόχρωμα άτομα (φωτότυπος Ι)

- Ύπαρξη πολλών σπίλων (ελιές) στο δέρμα > 50 ή δυσπλαστικών (δύσμορφων σπίλων)

- Ύπαρξη συγγενούς σπίλου

- Ιστορικό κακοήθους μελανώματος στην οικογένεια

- Πολλές εφηλίδες ή φακίδες στο δέρμα του προσώπου, των χεριών και του σώματος

- Έντονη διακεκομμένη έκθεση στον ήλιο (π.χ. τα καλοκαίρια)

- Ιστορικό ηλιακού εγκαύματος κατά την παιδική ηλικία

- Έντονη έκθεση σε τεχνητές πηγές UV ακτινοβολίας π.χ. solarium


- Ανοσοκαταστολή

 

Πώς μοιάζει το μελάνωμα;

Συνήθως το μελάνωμα μοιάζει με σπίλο ή εφηλίδα με διαφορετική μορφολογία από τη συνηθισμένη. Το χρώμα μπορεί να ποικίλλει από μαύρο, μπλε, σκούρο καφέ ή γκρίζο. Σε πιο προχωρημένες βλάβες είναι δυνατόν να αρχίσει να διογκώνεται και να γίνεται παχύτερο. Συμπτώματα, όπως κνησμός, αιμορραγία και εφελκιδοποίηση είναι δυνατόν να συνυπάρχουν.

 

Ποια είναι τα κλινικά ύποπτα σημεία εμφάνισης μελανώματος;

 
- Αλλαγή σχήματος, χρώματος, μεγέθους μιας βλάβης

- Ασυμμετρία ή ανώμαλα όρια της περιοχής

- Αιμορραγία ή δημιουργία κρούστας

- Αλλαγή χρώματος ή εμφάνιση πολλών χρωμάτων μέσα σε ένα σπίλο

- Διάμετρος περιοχής περισσότερο από έξι χιλιοστά

- Ύπαρξη υπεργερμένης περιοχής πάνω σε ένα προηγούμενα επίπεδο σπίλο

- Εξέλκωση και κνησμός (φαγούρα) μπορεί να υποδηλώνουν κακοήθη εξαλλαγή

 

Ποια είναι η κατάλληλη θεραπεία μελανώματος;

Σε περίπτωση υποψίας μελανώματος, η βλάβη πρέπει να αφαιρείται χειρουργικά, ολόκληρη και το συντομότερο δυνατόν, καθώς και να εξετάζεται στο μικροσκόπιο (ιστολογική εξέταση – βιοψία).

Σε περίπτωση θετικής βιοψίας ακολουθεί συμπληρωματική ευρύτερη χειρουργική εκτομή του νεοπλάσματος, εξέταση λεμφαδένων (λεμφαδένας φρουρός) και σταδιοποίηση του όγκου.

Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να απαιτηθεί ακτινοθεραπεία και χημειοθεραπεία.

Το μελάνωμα αν διαγνωστεί έγκαιρα μπορεί να θεραπευτεί πλήρως.

Back to TOP